Nakrapiany

Sweterek na zimę.
Miał być miękki, ciepły, mały, dopasowany.
Taki właśnie jest.

 Do podziwiania jedynie opcja  "wygląda sobota spod niedzieli", ponieważ zdjęcia powstały w pośpiechu.

 Robiony na okrągło od dołu. Modelowany po bokach. W miejscu szwów bocznych jest warkocz.

Włóczka Merino Tweed 329, wełna, akryl, wiskoza (46/46/8), 280 metrów na 10 dag.
1140 metrów.
Druty 4,5.

Kopciuszek

Włóczka ma zimny, beżowy odcień, bardzo ciekawy. W motku wygląda niepozornie, za to
gotowa dzianina  jest wspaniała.

Sweterek nie ma zapięcia. Przody są skośne i zawijają się do wewnątrz.
Wykończenia brzegów są  z "kwadracików" - po 5 oczek na przemian ściegiem francuskim i gładkim, przez 8 rzędów.  Powstał w ten sposób lekko pofalowany brzeg.
Pasek to 7 oczek ściegiem gładkim, co w efekcie daje zgrabny sznur. Zamiast sznurka z włóczki świetny jest też ciemny, wąski pasek skórzany  (nie ma go za zdjęciach).
Nietypowa linia tyłu i przodów pasuje zarówno do spodni, jak i do spódnicy.

Właścicielka pokochała sweterek od pierwszego zachwytu.

 Świetnie wygląda z paskiem z włóczkowego rulonika.

Ciekawa linia tyłu i przodów.

 Ładnie układa się bez paska.

 A jak nie zgubić paska? To bardzo proste:

Włóczka Merino Tweed 324, wełna, akryl, wiskoza (46/46/8), 280 metrów na 10 dag.
Zużyłam 4 motki - ok 1120 metrów.
Druty 5.

Z makiem

Skromniutki i cichutki.

Włóczka na pozór trochę "nijaka", ale  w robótce  wygląda doskonale.